Planer zysku na sukniach gotowych Dressmaker

Nie ma jednej najlepszej sukni: decydują prestiż, jakość, którą potrafisz uszyć, i tkanina, na którą cię stać. Przy niskim prestiżu i słabej jakości zwykle wygrywa tania suknia, bo każda moneta wydana na materiały musi wrócić przez dwa mnożniki. Planer wycenia suknie, które naprawdę zrobisz, i pokazuje tę, która wysunęła się na przód.

Tylko dopóki mnożniki to oddają. Cena sprzedaży mnoży wydatek na materiały przez mnożnik jakości, a potem przez mnożnik prestiżu, więc droższa tkanina zwraca się tylko wtedy, gdy oba razem przekraczają 1. Podnieś przewidywaną jakość i zobacz, jak rusza się zysk, zanim cokolwiek wydasz.

Tak, i lepiej, żeby była trafna. Gra dodaje robociznę do materiałów przed zastosowaniem mnożników i nie podaje tej stawki, więc planer pyta o jedną liczbę i wycenia nią wszystkie suknie. Ta sama liczba jest wypisana pod wynikiem i nigdy nie jest odejmowana od zysku.

Bo nie wycenia każdej kombinacji. Bierze próbkę największego i najmniejszego kroju każdego elementu, najtańszej i najdroższej tkaniny w zasięgu budżetu oraz kilku ozdób na najlepszych sukniach: zbyt wiele sukien, by je wypisać, ale to wciąż próbka. Wynik jest więc najbardziej dochodową znalezioną suknią, a nie udowodnionym maksimum.

To ten sam łańcuch, który przelicza arkusz ceny sprzedaży: materiały plus robocizna, pomnożone przez jakość, a potem przez prestiż. Tyle płaci suknia sprzedana bez zamówienia, więc pokazany zysk to monety, które zostają po kupieniu materiałów.